Ada Florentyna Pawlak, Czipy, implanty i autoprotetyka.  Grinder Movement: praktyczny transhumanizm (practical transhumanism)

Ada Florentyna Pawlak

 Czipy, implanty i autoprotetyka.  Grinder Movement: praktyczny transhumanizm (practical transhumanism)

 

Abstrakt:

Cielesne przedłużenia (czipy, implanty, protezy, interfejsy) możliwe dzięki konwergentnym technologiom NBIC (nanotechnologia-bioinżynieria-informatyka-kognitywistyka) i funduszom potężnych inwestorów, właścicieli firm technologicznych i wpływowych entuzjastów transhumanizmu tj. Peter Thiel (Methuselah Foundation), Peter Diamandis (X Prize Foundation), Elon Musk (Space X, Nauralink), Dmitri Itskov (Avatar 2045). Biohackerzy (ang. „biology” – biologia i „hack” – włamywać się) przeprowadzają eksperymenty rozszerzające możliwości ludzkiego organizmu w warunkach nieinstytucjonalnych, poza oficjalnymi jednostkami badawczymi i światem wielkich korporacji. Biohackerzy walczą o dostęp do „know-how” umożliwiającego cyborgizację, projektują nowe zmysły otwierające nieistniejące wcześniej percepcyjne ścieżki dostępu do rzeczywistości, testują urządzenia i metody fuzji człowieka z technologią, uświadamiając społeczeństwu zagrożenia płynące z biowładzy i kontroli nad cybernetycznymi przedłużeniami tj. implanty neuronalne, chipy RFID, NFC. Nowe sensorium, powstaje również w wyniku manifestacji artystycznych realizowanych w paradygmacie art@science (Neil Harbisson, Moon Ribas) i jest sposobem ekspresji rodzącej się, nowej tożsamości cyborgicznej. Eksperymenty biohackerów wspomagają nurt projektowania synestetycznego (synestetic design) i substytucję sensoryczną – zjawisko przeniesienia charakterystyk jednej modalności sensorycznej na bodźce innej modalności, przy użyciu urządzeń do substytucji sensorycznej. Praktycy biohackingu to egalitarni transhumaniści broniący „wolności morfologicznej” podejmujący walkę (ideologiczną, społeczną i legislacyjną) o prawo do autonomii w zakresie tworzenia i zarządzania stechnicyzowaną cielesnością. „Włamywacze ciał” z Grinder Movement kontestują elitarne human enhancement (wzmocnienie człowieka), krytykują „korporacyjny panoptykon”, promują otwartą naukę i etykę open source, warunkującą bezpieczną cyborgizację. Homo hacker jest zwiastunem gatunkowej autoewolucji. Czy biohackerzy są ruchem oporu wobec technokracji czy wspierają i kreują kulturę algorytmiczną i kapitalizm somatyczny? Ich działania budzą uzasadnione lęki dotyczące nowego cielesnego techno-wzorca mogącego skutkować bezprecedensowymi w zachodniej cywilizacji nierównościami.

Słowa kluczowe:

# Biohacking  #Transhumanizm #Substytucja sensoryczna #Cyborgizacja #Kapitalizm somatyczny #Art@Science

Bibliografia:

Aughenbaugh S. (2015). Garage Biohacking: A Really Bad Idea | FYSA. [online] Fysa.csis.org. Available at: http://fysa.csis.org/2015/03/31/garage-biohacking-a-really-bad-idea/ (dostęp 14.1.2018)
Delfanti A. (2013). Biohackers. The Politics of Open Science, Pluto Press, London.
DIYbio. (2013). Draft DIYbio Code of Ethics from European Congress. [online] Available at: http://diybio.org/codes/draft-diybio-code-of-ethics-from-european-congress/ (dostęp 14.1.2018)
Emslie K. (2018). This Artificial Sixth Sense Helps Humans Orient Themselves in the World, https://www.smithsonianmag.com/innovation/artificial-sixth-sense-helps-humans-orient-themselves-world-180961822/ (dostęp 14.1.2018)
Fuller S. (2016).Morphological Freedom and the Question of Responsibility and Representation in Transhumanism, „Confero: Essays on Education, Philosophy and Politics”.
Grassie W, Hansell G. R. (2011). Introduction, [w:] H±: transhumanism and its critics, (red.) G. R. Hansell, W. Grassie, Metanexus Institute, Philadelphia.
Hurlbut J.B, Tirosh-Samuelson H. (2016). Perfecting Human Futures. Transhuman Visions and Technological Imaginations, Springer Fachmedien Wiesbaden.
Kelly D. (2015). 10 Things You Should Know About Biohacking – Listverse. [online] Listverse. Available at: http://listverse.com/2015/05/20/10-things-you-should-know-about-biohacking/(dostęp 14.1.2018)
Kelly K. (2017). Nieuniknione. Jak inteligentne technologie zmienią naszą przyszłość, tłum. P. Cypryański, Wydawnictwo Poltext, Warszawa.
Kuiken T.(2016).Governance: Learn from DIY biologists, „Nature” (531), s. 167-168.
Michels S. (2015). What is biohacking and why should we care?. [online] PBS NewsHour. Available at: http://www.pbs.org/newshour/updates/biohacking-care/ (dostęp 14.1.2018)
Pawlak A.F. (2018). Zwrot biotechnologiczny. Projekty art@science jako obszar dyskursu transhumanistycznego, [w:] Dyskursy sztuki, dyskursy o sztuce, (red.) T. Pękala, Wydawnictwo UMCS, Lublin.
Pawlak A.F. (2017). Awangarda technologiczna. Estetyka transhumanizmu, Wydawca: Art+ScienceMeeting, Centrum Sztuki Współczesnej „Łaźnia”, Gdańsk. http://artandsciencemeeting.pl/teksty/awangarda_technologiczna_i_estetyka_transhumanizmu-17/ (dostęp 14.1.2018)
Pawlak A.F.(2017). Biotechnotransformacje. Ciało w projekcie transhumanistycznym, [w:] Oblicza choroby w czasach płynnej nowoczesności, (red.). E. Nowina-Sroczyńska, S. Latocha, T. Siemiński. Łódź, s. 61-91.
Pawlak A.F.(2017). Homo scientificus. Transhumanizm w perspektywie technoantropologicznej, [w:] Zrozumieć naukę, Fundacja Nauki Polskiej Promowendi, Łódź, s. 94-109.
Sharon T. (2014). Human Nature in an Age of Biotechnology. The Case for Mediated Posthumanism, Springer Science+Business Media Dordrecht.
Sandberg A.(2013). Morphological Freedom Why We Not Just Want It, but Need It [w:] The Transhumanist Reader: Classical and Contemporary Essays on the Science, Technology, and Philosophy of the Human Future, (red.) M. More, N. Vita-More, Wiley–Blackwell, Chichester UK.

Prezentacja:

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *